"Każdy z nas zasługuje na wielką przygodę. Przynajmniej jedną w życiu. Na moment, do którego można później wracać, mrucząc pod nosem: o tak, wtedy właśnie czułem, że żyję."

Jeśli wrócę na Ziemię, będę sławny, nie?

Życie - zbyt krótkie by można było stać, trzeba iść dalej pokonując kolejne przeszkody na drodze ku szczęściu.

Nie trzeba czytać mądrości filozofów, czy mistyków, aby zrozumieć, że człowiek jest wszechświatem.

Może przyszłe wieki dadzą sobie radę z przerzuceniem solidnego mostu nad przepaścią pomiędzy prywatnym kosmosem każdego, a ogólnym kosmosem dla wszystkich.

Jeszcze inni chcieliby wysłać mnie w kosmos, bez biletu powrotnego. Ale cóż wszystkim pasować nie muszę.