kwiat polny czysty zachwycający na chwilę tylko, bez namysłu zerwany rzucony światu pod nogi znudził zmysły, jak łatwo jak szybko, zadziwiająca bezmyślność bez serca niech więdnie, niech usycha powoli niech go depcze cywilizacja kwiat polny, jeden z miliona kogo obchodzi czystość jego płatków, kogo obchodzi słodycz jego wnętrza nikogo,