Słońce jest taką samotną gwiazdą. Za każdym razem, gdy wychodzi, aby zobaczyć swoich przyjaciół, znikają.

Patrzę, co dzień, czy dzień się uśmiecha i od świtu szukam oznak miłych, bo czasami potrzeba niewiele, by sens nadać i pozbierać siły. Niekoniecznie to musi być nad morzem słońce. Tak go przecież ostatnio niewiele. Dzisiaj spójrz, biały puch delikatnie w pląsach lekko pod nogi się ściele. Jeszcze jedno, niech słowo me ciepłe, znajdzie w myślach Twych właściwe miejsce i niech uśmiech na ustach zakwita piękniej, więcej i może też częściej.

Słońce nad morzem