"Dzieci i zegarki nie mogą być, stale nakręcane. Trzeba im także pozwolić chodzić." / Jean Paul Sartre/

I są biedne dzieci, zadziwione, patrząc w słońca stronę. Ile blasku mieści, w tej rozgrzanej treści. A słoneczko więcej, grzeje, i goręcej. Pędząc jak szalone, w ziemi jasną stronę. A słoneczko, one, grzeje jak szalone. Ile blasku da się, w odpowiednim czasie.

A słoneczko dalej, śle gorąca fale. Grzeje jak szalone, w ziemi jasną stronę. Patrzą biedne dzieci, jak długo poświeci. Ileż ma tej mocy, by wracać po nocy.

Patrzą biedne dzieci, jak słoneczko świeci. Ile blasku daje, niźli się wydaje. I są tym zdziwione, patrząc w słońca stronę. Ile blasku niesie, w tym nieba bezkresie.

Cudownie jest słyszeć jak ,dzieci wychwalają Boga .

Uznanie za wpajanie dzieciom uwielbienia Boga, wzniosły i szlachetny cel .