Dobrze, że nie ma w telefonie przycisku "morduj", bo w tym momencie mogłabym go użyć.

Trzeba chcieć albo tego, co konkretnie istnieje, albo tego, co zupełnie nie może istnieć, a jeszcze lepiej – jednego i drugiego.

Dajemy dzieciom zarówno to, co dobre, jak i złe. A życie ich wcale nie będzie inne, od tej rzeczywistości. Będzie i dobre i złe.

My nie potrzebujemy już lepszych telefonów i większych telewizorów. Potrzebujemy więcej uczuć i zachodów słońca.

Fajne mielibyśmy dzieciństwo. A teraz dzieciaki na dworze siedzą z nosem w telefonie.

Istniejemy po to, by stworzyć świat, w którym nie będziemy potrzebni.