Miłość to mgła, unosi się w niebie. Kto jej doświadczy... Nikt nigdy nie wie!

Ze słońcem w górach w kieszeni Wiosenne słońce noszę w kieszeni co mi z przedwczoraj zostało, chociaż chłód przyszedł, lecz nie odmieni chwil, które które ciepło mi dały. Jesień nie wróci do mnie tej wiosny, nie zbudzi żalu szarugi, niedługo kwiecień już się rozgości, patrz, jaki dzień już jest długi. Małe zawilce pod leszczynami dzisiaj od zimna stulone, ale pod niebem z chmur ołowianych znów się rozśpiewał skowronek. Z deszczem pod rękę, wśród mokrych ulic, marzenia snując w zieleni, ciepło z przedwczoraj do siebie tulę, idę ze słońcem w kieszeni.