Góry to kroki do nieba. Wspinając się na nie, idę do nowego życia.

Ballada z gór Tu króluje zeszłoroczny czas Na posłaniu z liści buczynowych Stąd do ziemi dalej niż do gwiazd. Zachwytu swego nie wysłowisz Rosną skrzydła u ramion. Czas się w wieczność przemienia Obłocznieją wszystkie ziemskie sprawy. Gdy zbliżamy się do szczytu po kamieniach. Rosną skrzydła u ramion Czas się w wieczność przemienia. Góry i wolność dokoła. Chyba dostąpimy tu wniebowstąpienia A w schronisku Święty Piotr z herbatą. I widoki nieziemskie na świat Przy ognisku rozłożymy się z gitarą. Posłuchamy co nam w duszy gra Z pleców góry zrzucimy do stóp. I zmęczenie rozzujemy znów To schronisko to prawdziwy raj Niechaj wieczny odpoczynek trwa. Rosną skrzydła u ramion Rosną przepastne błękity Życie pełne olśnień zachwytów. Tyś wędrówką najwytrwalszą ku szczytom Góry tu wszystko jest święte. Tu wspinaczki nasze wniebowzięte W górach rosła Światowida twarz Od ogniska bije jeszcze baśni blask. Tu króluje zeszłoroczny czas... Autor: Józef Baran

Domki nad jeziorem