Lepiej jest poznać własne błędy, niż zbadać tajemnice natury.

Każdą letnią noc pachnącą słodką maciejką oddam za ponury zmierzch zimowy ogrzany twoim oddechem... Wszystkie wiosenne burze drzemiące w gałęziach brzozowych oddam za zimny deszcz jesienny w którym z tobą przemoknę... I najpiękniejszych kolorów świata się wyrzeknę leśnych złotawych brązów ognistych czerwieni słonecznych żółci… za szarość twojego swetra w którą się mogę wtulić... Oddam wszystko bo… świat może nie istnieć kiedy ty jesteś...