Człowiek odkrywa siebie jedynie poprzez odkrywanie natury.

Ten spacer po drewnianym leśnym mostku pomiędzy słowami nieśmiały ostrożny by o znaczenia nie trącać, nie słuchać nie patrzeć nie myśleć zdać się tylko na dotyk uczucia i unieść się razem wysoko. Jaskółko moja wolna piękna duszo lekka jak piórko na wietrze zabierz mnie do swego królestwa, w którym jesteś tak pięknie i szczerze uśmiechnięta, gdzie każde ziarnko piasku maleńki robaczek i owad pręcik i płatek kwiatu koją twoją duszę. A ty jesteś szczęśliwa i tak niewyobrażalnie piękna .

Czy dojdę w stronę słońca?