ZDZIWIENIE Wędrowało raz zdziwienie, kto je spotkał, to się dziwił, chyba, że to był ponurak, to coś burknął i się skrzywił. A zdziwienie poszło dalej, poprzez góry, rzeki, lasy, by podziwiać: faunę, florę, aż dotarło w nasze czasy. Wędruje sobie zdziwienie, pośród urzędniczej rzeszy, która dziwi się bez przerwy, że z ich rządów nikt nie cieszy. A rządzeni, to się dziwią, czemu rządy nieudolne, obiecywać, oszukiwać, są jedynie tylko zdolne. ( Krzysztof Roszczyk ) Odpowiedz

Którą wybrać? Odpowiedz