Ona nie wierzy w miłość. Nawet tę do Boga.

Nie oczekuj zbyt wiele, jeśli sam nie potrafisz dać od siebie.

Są takie miejsca, w których czujesz po kątach rozłożone czary, progi znaczone są tam ciepłem, choćby nie dawać temu wiary... Uśmiechy się wplatają w chwile, powabem marzeń złagodzone, siły nabierasz, gdy oddychasz bo dzień się budzi z dobrym słowem... Wypić tam można jednym duszkiem, z pucharu napój sensu życia myślą przyjazną osłodzony, wiem, chciałoby się tam przysiąść, by zaufanie mieć dla gestów, trzymać nadziei bursztyn w dłoni, po kres zachodu zostać razem tam, gdzie przyjaźni ogień płonie...