Zmieniamy się bo otwieramy oczy i zamykamy serce, i czasami jest cholernie trudno osiągnąć stan równowagi, niby żyjemy nie żyjąc.

Pomimo, że każda chwila radości trwa niezmiernie krótko, a później znika, zawsze pozostawia za sobą trwałą nadzieję i jeszcze trwalsze wspomnienie.

To ja - niewolnica piękna. Kwiat jednej nocy, zaklęty w wierszu. Ulepiona z ciszy, chłodu i piasku. Kiedy wracam do siebie, krwi i kości - staczam ze słońcem na ziemię, bratam z deszczem zaciętym.

nie roztrząsaj swoich nieszczęść i błędów, nie poświęcaj im uwagi więcej niż na to zasługują. Nie możesz cofnąć czasu, co się stało to się nie odstanie, musisz zaakceptować sytuację taką jaka jest i iść dalej.