Dzieciństwo jest tym, co spaja nasze życie, dając początek naszej indywidualności.

Kiedy jestem sama, myślę o dziewczynce, którą byłam i która musiała się zmierzyć ze sprawami, na które nie była gotowa. A potem odrobiła lekcje i ze wszystkich tych zdarzeń wyciągnęła wnioski.

W zimie potrzebne jest ciepłe okrycie, w starości – brak zmartwień.

Nos z marchewki prawie czerwony. Z kulek śnieżnych jest ulepiony. Na głowie czapka stare wiaderko i piękne z białych płatków futerko.

Zima jak troska, długo trwa, a lato jak szczęście, mija chwilą.

Ma dziecko przyszłość, ale ma i przeszłość: pamiętne zdarzenia, wspomnienia, wiele godzin najistotniejszych samotnych rozważań. Nie inaczej niż my pamięta i zapomina, ceni i lekceważy, logicznie rozumuje i błądzi, gdy nie wie. Rozważnie ufa i wątpi. Janusz Korczak