Amy Lowell Do wczesnego kwiatka Ty, żółty trębaczu wiosny opieszałej! Zwiastunie lata, bogatego w niezliczone kwiaty! Słońce wspina się wysoko, odzyskawszy siły, Dając ci ciepło do życia, ze swej tarczy bogatej. Brunatną ziemią cię uwodzi, wciąż unosi Twe zielone pędy i otrzymuje dla siebie w posagu Z pochylającego się nieba i kapiącego deszczu Do twojej burzliwej i kwitnącej sztuki, Aby uczynić tak radosną i żywą całą przyrodę, Wypełnić samotność niewymowną radością, Codziennie, przy wietrze, ucinać sobie drzemkę, A jutro z klejnotami kropli deszczu. Ze śmiałością Zawsze stać prosto i wypełniać olśniewającą grę Kwietniowego słońca, dla ciebie złotą obręczą przykutą. Odpowiedz