Gdy­by to byłby koniec Mo­je imię zos­tałoby zapomniane Pat­rzę w niebo Szu­kam światła Słod­ko pachnące kwiaty Błękit­ne ptaki Na pur­pu­rowej łące Wspom­nienia z jutra Uciekają Niczym pióra niesione wiatrem Dźwięki powietrza Pat­rzący na mnie Księżyc Sreb­rne wiązki światła Głosy mil­kną, słowa zanikają Ten sen będzie trwał wiecznie.

Pięknie pachną.

frezjowy świat