Krocząc przez życie zakręty mijam bo przecież droga nie zawsze prosta czasami kielich goryczy spijam na przekór losu mina radosna to dzięki Tobie, mój przyjacielu barwną naturę ciągle odkrywam znasz moją drogę dążeń do celu piękną muzyką szczyty zdobywam Ty Jesteś siłą i ręką prawą wspierając duszę w chwili zwątpienia miłą ekspresją, wulkanu lawą Twoja Obecność serce dotlenia Dusza też pragnie zwykłej rozmowy telepatycznie wnętrze wertujesz działasz jak środek antystresowy na twarzy uśmiech szczery malujesz Gdy mina smutna zawsze przybywasz i słowem gładzisz moje obawy siejąc nadzieję serce zdobywasz słodząc rutyny ten smak gorzkawy... Dobroć serca jest tym, czym ciepło słońca: ona daje życie... więc... żyj jak umiesz najpiękniej... Odpowiedz