Woda jest płynna, miękka i podatna. Ale woda zużywa skałę, która jest sztywna i nie może się poddać. Z reguły to, co jest płynne, miękkie i podatne, pokonuje to, co jest sztywne i twarde. To kolejny paradoks: to, co miękkie, jest mocne.

Czas płynie, wciąż ucieka, A ja tu jestem i żyję. Drepczę górskimi jesiennymi nieznanymi ścieżkami, Myślami daleko uciekam. Serce bije, uderza w rytm, Rytm ciężkich kropli deszczu. Zachwycam się życiem od nowa, Byciem, trwaniem, czekaniem Pojmowaniem i ciągłym odradzaniem. Czas płynie, wciąż ucieka, A ja tu jestem i żyję.