Podczas gdy mądrzy chodzą po górach, inni je przenoszą.

Tatry, maj 1986 To było w maju pamiętam piękny słoneczny poranek wyszliśmy we dwóch starzy przyjaciele nie potrzebowaliśmy wielu słów wystarczał za wszystko język gór i nasze wzajemne zaufanie. Szliśmy powoli coraz wyżej słońce choć tak samo życzliwe dawało coraz mniej ciepła mroźny wiatr głaskał nasze twarze czesał równo włosy zawiewał bicie serca tłumiło odgłosy górskiej przyrody. Pod Giewontem przebiegły nam drogę kozice zatańczyły przed nami popisowy numer zwinne smukłe baletnice gór nie czekając oklasków zniknęły szybko za kurtyną mgły.