Twój uśmiech ... Tak smutno mi jest czasem. Gdy dokucza samotność. Myślami biegnę lasem. Tam cisza i bujna roślinność. Tam pośród zieleni Cisza koi me zmysły. Czas wszystko odmieni I otrze nie chciane me łzy. Lecz gdy jesteś przy mnie Ty Uśmiech podajesz jak kwiat. Rozpraszasz z serca mgły Weselszy staje się świat. Wokół słyszę śpiew ptaków Dla duszy zbolałej to raj. Czuję przyjemną woń kwiatów I żywicą pachnący gaj...* /A. Polachowska/