Zima... Otuliłaś puchem gałęzie na drzewach, Lasy i ogrody spowiłaś w białości, Przykryłaś zielenie, sprzątnęłaś szarości. Dzieci chwalą ciebie w swych dziecięcych śpiewach. Szum wiatru w koronach pod twą kołdrą zasnął. Umilkły wróbelki, kryjąc w ciepłych szparkach Swoje szare piórka, a dzieci na sankach Pędzą z górki – tną płozy twoją białą jasność.