To nie kolory decydują o radości życia , tylko głębia przeżywania.

Spotykaliśmy się, było fajnie i miło i spokojnie. Te czasy już nie wrócą, niestety.

Przede wszystkim nikt nie jest gorszy ,jak się zachowuje normalnie ,jak przynajmniej mnie, moi rodzice uczyli ,a ja to przekazuje ,swoim dzieciom i wnuczkom.

Za normalnością ,tęsknimy!,za atmosferą,za wzajemna wyrozumiałością!.

Żyło się na luzie. Pomimo niedostatków.

Wtedy ,byliśmy młodzi i inaczej patrzyliśmy, na życie.

Poznaj prawdę, a prawda cię wyzwoli.

Plażę przemierzam w podskokach

Taniec nad morzem