Czerwony mak o poranku.

Szeptem do lata za cudowne wieczory szepty ust pośród gwiazd, pięknych snów cud kolory ciepłych oczu twych blask, kosmki włosów wplecione w czerwień maków i róż, i błękity stęsknione kroplą deszczu wśród zórz, za pieszczotę perłami rannej rosy mych stóp, i opowieść z falami słonych mórz-istny cud, i za letnie spotkania winny smak naszych ust, przecież bez pożegnania odejść stąd to zły gust, pozostawisz jesienny błękit wrzosów i mgły, za twój klimat niezmienny lato dziękuję ci.

Makowa panienka.