Ileż jest radości w małym, cichym akcie rozkwitania polnych kwiatów, kolejnego dnia do życia! Co dzień sobie ,uświadamiam i zachwycam się melodią, światła, co przeszywa liście, kolorami przyjemności, co dzień wręcza osobiście..

W takiej chwili, jak okruszek, czuję się wśród czasu, westchnień i żarliwą słów pieszczotą chcę malować świat pięknych kwiatów w podzięce.

Zwłaszcza rankiem, gdy świt wchodzi, Anioł światła mrok wygładza, otrzepuje serce z kurzu, serdeczności kładąc na kwiaty balsam.

Każda kropla pachnącego kwiatu rozbudzona, tworzy nuty między słowem, a tą ciszą z marzeniami, w którą promień zdążył dobiec.

Zatrzymane światło kwiatów sprawia, że królestwo jasnych myśli, stroi się na koncert wzruszeń. Słodką falą we mnie iskrzy.

Tam, gdzie ścielą się dywany, różnokolorowych kwiatów, w snach wędruję roztańczona, poszukując magii śladów.