Proszę, przyjmij kochana,  te róże zerwane z rana.  Przykryte nocy cieniem,  niech będą przypomnieniem,  że wśród ludzi na świecie, żyje jeden człowieczek, który kocha cię nad życie.  Który oczekuje od ciebie  chociaż małej iskry wzajemnej miłości.

Im bardziej kochasz róże, tym częściej musisz obcować z kolcami.

Szkoda, że na gesty takie. Nie stać ludzi dnia każdego. Że musimy ciągle czekać. Na życzliwość Walentego.