Wiosenny spacer Łąkami idę. W krąg kwiaty i słychać brzęki pszczelne. W powietrzu modro-złotym Śni próżnowanie niedzielne. Słońce świeci spokojnie, Jak gdyby od niechcenia; Obłoki są tak białe, Jakby nie mogły siać cienia. Ptak śpiewa, jakby nie śpiewać nikomu ani się śniło. Jest mi tak dobrze na duszy,jakby mnie wcale nie było. Najpiękniej bowiem jest, kiedy piękna nie czuje się zgoła i tylko jest się, po prostu tak, jak jest wszystko dokoła. /Leopold Staff/ Odpowiedz