Piękny czas, rejsów czas kończył się. Kiedyś sztorm rzucił łódź aż na brzeg. Patrzeć było żal - stała wryta w piach Miłość ma - wierna łódź, zeschły wrak.

Żeglowanie to sztuka, która wymaga nie tylko wiedzy, ale i doświadczenia.

Choć niebezpieczeństw pełno wokoło. Nie lękam się ich, bo patrzę w niebo gwiaździste. I płynę łódką odważnie, wesoło. Jak przystoi na serce czyste.

Tego Cię uczy każdy dzień, że raz jest światło a raz cień.