Na tle tęczy namaluję marzenia, odgonię smutki, poszarpię na kawałki, zakocham się w tobie do utracenia, pójdziemy łąką, omijając kwiatki. I tak do kresu, aż lato się skończy, powitamy jesień razem przy kominku, otulę cię kocem w kropki i biedronki, miłością objęci, pięknie jej rozkwitu. A później wiosna zawita z czerwonymi makami do okien, odsłonię zasłony, uchylę promieni, i spojrzę w twoje, błękitne oczy, tylko cię odszukam Królowo nadziei. Odpowiedz