"Matka. Prawdopodobnie najważniejsza osoba ,w całym naszym bożym świecie. To ona, nas wychowała i ukształtowała. To jej zawdzięczamy, największy dar jakim, ktokolwiek, kiedykolwiek, mógłby nas obdarować – nasze życie".

Nasze matki były pierwszymi osobami, które nauczyły nas, na czym polega prawdziwa miłość. Z szacunku do nich, powinniśmy dzielić się nią, z kim tylko się da.

Bywa również, że dziecko gdy spotyka, na swojej drodze tego kogoś, kto obdarza go silnym, bezwarunkowym uczuciem. Nie potrafi tego uczucia ,mądrze przyjąć. Albo dosłownie „rzuca się”, na nie egoistycznie traktując partnera, jak swoją własność.

Rodzic powinien okazywać dziecku, konsekwentnie aprobatę i uwagę, aby nauczyło się ono, że jest kochane i dobre takie, jakie jest. Toksyczny, hiperkrytyczny rodzic sprawia, że dziecko wątpi w to, że jest godne miłości i uwagi i nie może nic zrobić dobrze. Czuje się ,wadliwe. Jako dorosły, nie potrafi rozpoznać, swoich mocnych stron, ani zalet. Często wikła się w szkodliwe relacje, nie dostrzega sygnałów alarmowych, w zachowaniu partnera.

Jeśli czujemy się kochani w dzieciństwie, uczymy się, że ​​każdy zasługuje na swoją przestrzeń i czas, każdy ma potrzeby, które należy szanować. Niekochane dziecko nie dostaje, „wystarczającej ilości miejsca”. Gdy dorośnie, będzie cenić sobie niezależność i własną przestrzeń bardziej, niż inni, jednocześnie odczuwając potrzebę zadowolenia wszystkich. Będzie miało również problemy z interpretowaniem potrzeby, innych dotyczących przestrzeni. Z reguły uważa bowiem, że ​​inni je odrzucają, jeśli nie chcą być razem, dosłownie cały czas.