„W kołysce ziemi zasypiamy, drogę do marzeń otwieramy. Z wieczornej rosy nić się przędzie, czego nie było, jutro będzie. Kołysz nas ziemio, kołysz do snu, otul w obłoki,chmury, mgiełki. Chcemy odpocząć po długim dniu, rozwieś nad nami gwiazd supełki. Kołysz nas ziemio,na dobry sen, zamień gwar świata w szelest łąki. Niech nas obudzi, gdy wstanie dzień jasne, pogodne, złote słońce. Zanim pogasną w oknach światła, niech się rozplącze co się gmatwa. Zanim się noc ze światłem minie, wszystko co było niech odpłynie”. Odpowiedz