Kto nie żyje w jakikolwiek sposób dla innych, nie żyje także dla siebie.

Można żyć hojnie,można ubogo:sens życia w tym,by mieć żyć dla kogo.

Z wiekiem człowiek żałuje wielu rzeczy, zwłaszcza tych, których nie zrobił.

Wprost nie do wiary, ile rozumu zużywa się w świecie dla udowodnienia głupstw.

" Dobrze gdzieś mieć kogoś. Choćby po to, by było komu opowiedzieć historię dnia, który właśnie z tego powodu warto było przeżyć. "