Religia to odpowiedź na brak odpowiedzi.

A więc lulaj, maluteńki Jezusiku. Niech się tobie dobrzy ludzie przyśnią dzisiaj. Co zanucą ci spokojną kołysankę. W rytm melodii dyktowanej prądem życia.

Nie na darmo urodziłeś się człowiekiem. Który kulisz małe rączki w chłodnym żłobie. Spójrz, jak wielu odnalazło twoje ślady. Żeby z wiarą pokonywać trudną drogę.

I przyklęknie za plecami kolędników. Wprowadzona do stajenki, z echem głosów. By dziękować Jezuskowi za tę miłość. Którą przyniósł, jak Mikołaj w skromnym worku.

Zniknie szybko, nim ją zdążą zauważyć. Z garścią siana, wyrzuconą z blichtrem ozdób. Lecz przysiądzie po cichutku w progu żłobka. By odnaleźć źdźbła pszenicy, w suchym grochu.

A kolęda znów zatoczy koło czasu. Przekraczając progi domów niedowiarków. Co z nadzieją się zgromadzą wokół stołu. Żeby zebrać zagubionych, przy opłatku.

Ludzie zapomnieli, czym właściwie są święta. Traktują je jako tradycje, okazje do picia, czas wolny od pracy, czy od szkoły. I tak swoją niewiedzą pokazują ,to samo swoim maluchom. Wielu z nas straciło wiarę, wielu z nas to ateiści, ale to nic, bo właśnie o to chodzi w święta, by otworzyć serca innych swoją dobrocią, życzliwością i miłością. Jesteśmy częścią Boga, a on jest częścią nas. Nie widzimy go bo w każdym jest cząsteczka jego. Cud? Może wszyscy jesteśmy, jakimś małym cudem dla kogoś. Zamiast narzekać ile to trzeba zrobić, otwórz serce na miłość, dużo się uśmiechaj i swoją pozytywną energią zarażaj innych.