Podaję Ci rękę z kwiatami nadziei podlewaj je przyjaźni wdziękiem, niech się rozwiną w ceber przestrzeni ukołyszą zapachem słów wzajemnie. Podaję uśmiech miły na twarzy niech rozpędzi dni szarych chmury, by radość rozświetliła drogę życia podczas samotnej zadumy. Podaję Ci również siłę mej wiary niech Cię wzmacnia gdy smutno i źle, człowiek człowiekowi bywa oazą, jeżeli otworzy szeroko serce swe. Więc przyjmij te dary wprost z serca i pielęgnuj bo w cenie dziś są, niech te słowa miedzy wierszami budują most między Tobą a mną. Odpowiedz