Więc zamiast zastanawiać się, martwić, czy jutro otworzę oczy, jestem wdzięczna, że dziś mogłam to zrobić. I to jest właśnie powód do radości i do świętowania.

Jesteśmy jak niebo, które nie dostrzega swego blasku, widząc jedynie skrawek błękitu w odbiciu wpatrzonych w nie oczu.