Jerzy Oszelda Nieruchoma planeta wychodzę z domu wiejski krajobraz wita mnie serdecznie coraz to nowym szczegółem, mijam zameczek w Dzięgielowie droga przez las podejście na górę Tuł łąka w słońcu, w rzeźkim powietrzu wiruje coraz większa radość jak delikatne nasiona dmuchawca, w końcu spełnia się moje oczekiwanie siedzę już sam z ogromem sąsiedniej góry, która płynie z naprzeciwka jak nieruchoma planeta .

Temu, kto umie czekać, czas otworzy każde drzwi. /Przysłowie/

Tajemnicza noc.

Świat kosmosu