Kontemplacja wielkiego piękna gór może być pełna tylko wtedy, gdy obok ciebie jest przyjaciel.

Kap kap kap kap kap... Jezioro rozmywa się przed oczyma mymi Spłaszczone, błyszczące... Tańczę po kostki w nim zanurzona Tańczę w białym prześcieradle jak duch La la la lalala la la la lalalalalala.... Obmywam twarz... Słodka woda, od wschodu wieje wiatr Za horyzontem cichy kraj... Dopłyńmy tam... Sama lub ty sam... Wielkie oko mi się przygląda Czerwono-żółte... To słońce już śpiące... Rzuca na mnie cień Śpię.... La la la lalalalala, la la la lalalalalala... Weź mnie nad tę słodką wodę... Wiem, że już nie utonę. DSG

Roman Brandstaetter Psalm wysokich gór pamięci Wojtka Wróża W dłonich Boga Są głębokości ziemi I szczyty górskie - Śpiewa Psalmista. Lodowa pustynia. Strome urwiska. Na szczycie góry, Którą zdobyłeś, Stoisz, Człowiek zmęczony, Samotny. Jak każdy człowiek, Który osiągnął Swój szczyt. Schodzisz. Teraz trzeba poskromić Przepaść. I znowu zygzaki, Meandry, Strome urwiska. I nagle łoskot Spadającego ciała. A potem już droga Prosta i łatwa. I smuga, Smuga świetlista. Błogosławieni ci, Dla których szczyt i przepaść Są dłońmi Boga. Śpiewa Psalmista.