Lecz nie mogę ustać w dro­dze, By nad każ­dą bo­leć raną – Więc w zło­ci­stym bla­sku cho­dzę, Wy­peł­nia­jąc, co ka­za­no. Nie po­mo­gą próż­ne żale… Ból swój nie­bu trza po­le­cić – A sa­me­mu wciąż wy­trwa­le Trze­ba na­przód iść… i świe­cić.

Jezioro to nie tylko odbicie nieba, ale też odbicie naszych marzeń i pragnień.