Miłość twa to jezioro, pełne błyskawicy. Przejrzyste i głębokie, co swą toń krysztali. Mieszając w łonie snopie gwiazd, co w mgle się pali. Z tajemniczym pomrokiem wśród swoich tęsknicy.

Woda, której dotykasz w rzece, jest ostatkiem tej, która przeszła, i początkiem tej, która przyjdzie; tak samo teraźniejszość.