dom był lunetą dzieciństwa dom był skórą wzruszenia policzkiem siostry gałęzią drzewa.

W niezbadanym lesie jest radość, Na samotnej plaży panuje ekstaza, Jest życie, w którym nikt nie zbliża się do głębokiego morza, a w jego ryku jest muzyka. Nie kocham człowieka mniej, ale naturę bardziej.

Wychodzimy z zimy trochę bladzi trochę jakby z zaspy zamyślenia Uczymy sie chodzić po trawie kaczeńcom patrzymy prosto w oczy Jabłko z zimy co nam zostało dzielimy na dwoje na dwoje babka wróżyła Może przejdziemy razem do lata i dalej może jest nam to dzisiaj pisane

Zawiało po sam dach:)

Opuszczona chata zasypana śniegiem

Domek zimą

Zimowy domek.