Marzeniem współczesnego człowieka jest przenieść się ze wsi do miasta po to, by później móc przesiedlić się z miasta na wieś.

Szczęśliwy, kto się w ciemnych marzeń zamknął ciszę, Kto ma sny i o chwilach prześnionych pamięta.

Miasto w którym mieszkam umiera powoli wraz ze mną a przecież rośliśmy dom w dom ciało w ciało jak niebo w niebo – by ktoś inny urodził się w tym samym dniu o tej samej godzinie by mógł nazywać ulice na których spotykamy tych samych ludzi.