Zabij czas, zanim on zabije ciebie.

Żyć, to znaczy nieustannie wybierać i ponosić konsekwencje.

I ja nie zdążyłam nikogo pokochać, naprawdę za kimś zatęsknić, pozostawić w sercu na zawsze. Zostały tylko zbędne przedmioty, rzeczy zupełnie niepotrzebne, z których nikt nie będzie już korzystał, wyblakłe listy i fotografie, na których nie widać twarzy, wytarte ubrania, które leżą w szafie. Nawet głupie wspomnienia gdzieś odleciały nie pozostając na małą chwilę. Mówiłeś: „Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą, odchodzą szybko jak błyskawica, jak pociąg pośpieszny odejść się śpieszą. A człowiek zapatrzony w swoje sprawy wcale się nie śpieszy kochać. I potem tego żałuje, bo gdy ktoś odejdzie nie zostawi nawet cienia tylko milczącą ciszę pozostawi, która nie zakryje wielkiej pustki. Monika Wojdyła