Ogród Prawdy W og­rodzie kwiatuszków mnóstwo Róże, tu­lipa­ny, chryzantemy Wy­ras­tają z pul­chnej gleby, Czar­nej i urodzajnej... Da­lej w kącie małym, pięknym Bluszcz tworzy swo­je sploty Narze­kają na to koty, Którym plącze się w to łapki... Gdzieś na uboczu studnia Do niej nikt nie zagląda Bo w głębie człowieka spogląda i Prawdę odkrywa... A te­go nikt prze­boleć nie może By spoj­rzeć Praw­dzie pros­to w oczy!!! Gdy stoi przy stud­ni, bitwę toczy z myśla­mi, co pragną Prawdę poznać... z netu .