Ja jestem smakoszem kawy i dobrze mi z tym.

Najważniejszy przepis na szczęście brzmi: unikać zbyt długiego rozpamiętywania przeszłości.

Kiedy tak srodze los w kość nam daje. Na dalszym życiu kładą się cienie. Każdy po cichu coś kombinuje. Jak by oszukać swe przeznaczenie. Jakże się wykpić od śmierci, bólu. Wmówić, że dobrze na pewno będzie. Łudzić się, mamić i mieć nadzieję, kląć, się zamartwiać czy trwać w obłędzie ?