Poszedł, a ja zostałam sama. No może nie do końca, zostałyśmy razem. Ja i ona - pustka. Jakie to głupie, że człowiek tyle lat żyje z czymś czego nie ma i nadal nie potrafi się do tego przyzwyczaić.

Krótką chwilę trwa bal, gasną światła i wracasz do szarej rzeczywistości.

Na granicy człowieczeństwa strażakiem jest sumienie.

"Patrz sercem i pozwól żyć innym".