Książki to skarby, które czekają na odkrycie.

Czyż nie piękniejsze kwiaty na łące. Niźli bukiety w kościołach?. Czyż nam nie milsze słońce gorące. Niźli żar świec na cokołach?.

Książka to mędrzec łagodny i pełen słodyczy, który puste życie napełnia światłem, a puste serca wzruszeniem.

Pieniądze?. Jak ćmy się rozlecą. Sława?. Nieraz płakał, kto cię miał. Przyjaźń?. Szukaj jej ze świecą nocą, na wietrze, wśród skał.

Tylko bardzo małe świeczki gasną od westchnień.

Szczęście jest jak świeca, dmuchasz, chuchasz - gaśnie. Jeśli dbasz o cudze szczęście, twoje błyszczy jaśniej.

Książki są jak towarzystwo, które sobie człowiek dobiera.

Jak każda świeca, kiedyś mu­simy się wypalić