Miłość była starsza od samych ludzi, a nawet od piasków pustyni i powracała odwiecznie z tą samą siłą wszędzie tam, gdzie krzyżowały się dwa spojrzenia, tak jak spotkały się dzisiaj te dwa obok studni.

Czas przemija; a my jesteśmy tak daleko.I bogactwo tej ziemi przecieka nam przez palce jak drobny piasek pustynnych wydm.

Skąd, na pustyni drzewo i ogniste iskry.?