Nie ma nic piękniejszego niż wdzięczność za to, co się ma.

Zapalasz mnie. Powoli budzę się. W górę podnosi głowę kwiat róży . Do słońca do ciebie. Światło nosisz je w sobie. Światło nie zgaśnie choćbyś chciał. Światło pozwól mi choć jeden raz. Tylko jeden raz przy nim znowu ogrzać się.

Dosyć mamy już dni chłodnych, Z przelotnymi opadami. Lipiec ty masz być pogodny .!!! Bo jak nie, to się gniewamy.!!!! / Autor : Barańska Izabela /

Pachną dzwonki i mieczyki. Motyl lata nad różami . Dojrzewają słoneczniki. Lipiec kusi zapachami.

Zaplątał się w biel obłoków. Poszybował ze szpakami. Lipiec … Pan kwiatów uroków. Rozsiadł się tu między nami.

Spłynął w ogród zieleniami. Barwy kwiatom pozazdrościł. Sennie szumiąc zbóż łanami. W trawie nocleg sobie mościł.

Kwitną róże, pszczoły brzęczą. Liśćmi brzozy wiatr kołysze. Lipiec… snując sieć pajęczą. Zaplątał się w wiejską ciszę.