Nie jest łatwo uwolnić się od wszystkich nitek prawdziwej miłości, gdy się przez nią przejdzie jak przez pajęczą sieć.

Serce człowieka jest jak bezmiar wszechświata, gdzie jest dużo miejsca i myśl tam ulata... Jest jak studnia bezdenna, gdzie swe smutki topisz i doznajesz uczucia, że ulgę odnosisz... Wszystko tam pomieścisz wszelakie różności, złość,gniew,nostalgie i drobne czułości... Kto twierdzi,że serce jest jak kamień polny... Tak naprawdę potwierdza, że jest niepokorny... Bo ten mały narząd to oko człowieka i dziwny jest ten kto w nie nie ucieka... Bo w nim się skrywają najgłębsze uczucia... Wciśnięte w bezmiarze jego poczucia...

Złapane w sieć.

Serce w pajęczynie