Cnoty giną w egoizmie, jak rzeki nikną w morzu.

Kraina łagodności." Górom posyłam dziś szept Nad połoninami wiatr ziewa Melodię rdzawego trenu Utkane w kamieniach słowa Nieboskłon wita pod bramą ciszy Urocza mgła otula mnie nad ranem Pamięcią gwiazd nie zdołasz zliczyć Poniesie mą pieśń ponad trawami Łagodne rytmy szczytów W krainę snów poniosą skrzydła Miękkością swego wieku Dźwięków najczulszych sidła. ( pamięci Jerzego Harasymowicza )

Szalone fale morza