Dobrze dla innych mieć szacunek, okazać trochę zrozumienia. Bo każdą radość, czy frasunek, trzeba szanować i doceniać. Człowiek samotny, niekochany, może na pomoc naszą liczy? Jest zagubiony, sfrustrowany i mało kto ból jego słyszy. Wystarczy tylko ciepłe słowo, szczera rozmowa, dar miłości. By szedł znów z podniesioną głową, na nowo poznał smak radości. Ono też bywa wonnym kwiatem, radość z ochotą podaruje. Niech miłość wreszcie rządzi światem, bo tego ludzkość oczekuje!