Tajemnicą zdrowia jest harmonia między ciałem, umysłem i duszą.

Żeby zapomnieć najpierw trzeba wybaczyć.

Nie każdą siłę starość zniszczy.

Zostawiamy wszystko, na później i zapominamy, że „później” nie jest nasze! .

Dlatego nie warto brać życia, poważnie bo i tak wiemy jak się skończy .

Inni i tak nie będą pamiętać, może tylko będą współczuć w dniu, w którym dowiedzą się ,o mojej śmierci. Wierzę, że po drugiej stronie ,jest lepsze życie.

Czas nie goi ran ,nie zapełni pustki nic ,już nie jest takie samo. Po odejściu bliskiej osoby, wszystko się zmienia, tym bardziej jak odchodzi tak młodo.

Tak właśnie jest, umieramy wraz z nimi, a niby jesteśmy .

Tak niestety każdy musi przejść ból ,żal,gniew,tęsknotę,ale kiedyś wszyscy się ,tam spotkają i trzeba żyć dalej.